Skriftin

Nýggja Testamenti

  • Lukas 11:2

    KJB And he said unto them, When ye pray, say, Our Father which art in heaven, Hallowed be thy name. Thy kingdom come. Thy will be done, as in heaven, so in earth.

    FKJ Og hann segði við teir, Tá ið tit biðja, sigið, Faðir vár sum ert í himni, Halgað veri navn títt. Komi kongadømi títt. Veri gjørdur vilji tín, sum í himni, so í jørð.

    VD Hann segði við teir: »Táið tit biðja, sigið tá: »Faðir! Heilagt verði navn Títt! Komi ríki Títt!

    JD Men hann segði við teir: »Tá ið tit biðja, tá sigið: Faðir, heilagt veri navn títt, komi ríki títt,

    DK1819 Da sagde han til dem: naar I bede da siger: Vor Fader, du som er i Himlene! helliget vorde dit Navn; komme dit Rige; skee din Villie, som i Himmelen, saa og paa Jorden;

    SV1873 Då sade han till dem: När I bedjen, säger så: Fader vår, som äst i himlom, helgadt varde ditt Namn. Tillkomme ditt rike. Ske din vilje, såsom i himmelen, så ock på jordene.

  • Lukas 11:4

    KJB And forgive us our sins; for we also forgive every one that is indebted to us. And lead us not into temptation; but deliver us from evil.

    FKJ Og fyrigev okkum syndir okkara; tí eisini vit fyrigeva hvørjum tí sum er skyldigur móti okkum. Og leið okkum ikki inn í freisting; men bjarga okkum frá illum.

    VD Fyrigev okkum syndir okkara – tí eisini vit fyrigeva øllum, ið skylda okkum! Leið okkum ikki í freisting!««

    JD og fyrigev okkum syndir okkara, tí at eisini vit sjálvir fyrigeva einum og hvørjum, sum okkum er skyldugur; og leið okkum ikki í freistingar.«

    DK1819 og forlad os vore Synder, thi og vi forlade hver, som os er skyldig; og led os ikke i Fristelse; men fri os fra det Onde.

    SV1873 Och förlåt oss våra synder; ty ock vi förlåte allom, som oss skyldige äro. Och inled oss icke uti frestelse; utan fräls oss ifrån ondo.

    Sí eisini: https://talva.skriftin.com/lordsprayer.html

  • Lukas 11:44

    KJB Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye are as graves which appear not, and the men that walk over them are not aware of them.

    FKJ Vei tykkum, skriftlærdum og Pharisearum, hyklarar! tí at tit eru sum gravir sum ikki sýnast, og teir menninir, sum ganga yvir tær, eru ikki varir við tær.

    VD Vei tykkum! Tí tit líkjast grøvum, ið ikki síggjast, sum menniskjuni ganga oman á og vita ikki av tí.«

    JD Vei tykkum, tí at tit eru eins og ókenniligar gravir; fólk ganga oman á teimum, og vita ikki av tí.«

    DK1819 Vee Eder, I skriftkloge og Pharisæer, i Øienskalke! at I ere som ukjendelige Grave, og Menneskene, som gaae over dem, vide det ikke.

    SV1873 Ve eder, Skriftlärde och Phariseer, I skrymtare; ty I ären såsom de grifter, som intet synas, der folket går uppå, och vet der intet af.

  • Hebrearar 11:37

    KJB They were stoned, they were sawn asunder, were tempted, were slain with the sword: they wandered about in sheepskins and goatskins; being destitute, afflicted, tormented;

    FKJ Teir vórðu steinaðir, teir vórðu sagaðir sundur, vórðu freistaðir, vórðu vignir við svørði: teir reikaðu um í seyðaskinnum og geitaskinnum; vóru neyðstaddir, nívdir, pínslaðir;

    VD tey vórðu steinað, sagað sundur, freistað, dripin við svørði; tey gingu um í seyðaskinnum og geita-skinnum; tey liðu neyð, trongd, ringa viðferð

    JD teir vórðu steinaðir, teir vórðu sagaðir sundur, teir vórður freistaðir, teir vórðu dripnir við svørði, teir flakkaðu um í seyðaskinnum og geitaskinnum, neyðstaddir, at-trongdir, illa viðfarnir, –

  • 1. Pætur 3:18

    KJB For Christ also hath once suffered for sins, the just for the unjust, that he might bring us to God, being put to death in the flesh, but quickened by the Spirit:

    FKJ Tí Christus eisini hevur eina ferð liðið fyri syndir, hin rættláti fyri hinar órættlátu, fyri at hann mátti føra okkum til Guðs, verðandi tikin av lívi í kjøtinum, men livandigjørdur av Andanum:

    VD Kristus doyði jú eisini eina ferð fyri syndir, rættvísur fyri órættvís, fyri at Hann kundi leiða okkum til Gud. Hann leið deyðan í holdinum, men varð gjørdur livandi í andanum;

    JD Tí at Kristus leið eisini eina ferð fyri syndarar, ein rættvísur fyri órættvísar, fyri at hann kundi leiða okkum fram til Guðs, hann, sum leið deyðan í likaminum, men varð livandi gjørdur í andanum,

Bíbliuorð

Amen anda Andin av bein blóð botnleys brøður byrjanini børn Christ deyður doyptir drepsóttir eingil einglarnar eygum faringar fram Faðirin Faðir vár bønin frelsa fremri frá fyri okkum fyrstiføddi førdur fram føsta gekk út grát grøðing gudar Guð Harrin hav teg undan heilag heldømiligar helviti herviligir himni hjarta hondum hordómur hyklarar ikki JEHÓVAH Jesus karaflur av víni kjøt kundi Lucifer lívsins bók lýða Meistari Menniskjusonurin Messiah munni myrðir nýggja okkara okkum opinlýsliga orð oyddur prophet pínslaðir rekur burt rødd sannleikin sjálvt skornir av skriftirnar snaraði sodomitar Sonur Guðs stendst sál sár Sátan tráin trúfastur trúgva ikki tykkara tykkum tænari tómt um umvendandi umvendingar uttan grund vinaligan vinningur við hinar vondu [*] Ísrael átti ævigt ævir í íhugi ólýdni

Gleðiboðskapurin:

1 HARAFTURAT, brøður, so kunngeri eg tykkum gleðiboðskapin, hvønn eg prædikaði tykkum, hvørjum tit eisini hava tikið við, og í hvørjum tit standa; 

2 Við hvørjum eisini tit eru frelstir, um tit haldi í minni hvat eg prædikaði tykkum, uttan so tit havi trúð til einkiðs. 

3 Tí at eg avhendi tykkum fyrst av øllum tað, sum eg eisini tók ímóti, hvussu ið Christus doyði fyri okkara syndir samsvarandi skriftunum; 

4 Og at hann varð grivin, og at hann reis upp aftur triðja dagin samsvarandi skriftunum:

1. Cor. 15:1-4
Ávaring í Judas 1:7

Enntá sum Sodoma og Gomorrha, og staðirnir íkring teir á líkan hátt, gevandi seg sjálvar yvir til siðloysis, og farandi eftir fremmandum kjøti, eru settir fram til eitt fyridømi, líðandi revsidómin av ævigum eldi.