• Dániel 9:26

    KJB And after threescore and two weeks shall Messiah be cut off, but not for himself: and the people of the prince that shall come shall destroy the city and the sanctuary; and the end thereof shall be with a flood, and unto the end of the war desolations are determined.

    FKJ Og eftir trísinstjúgu og tvær vikur skal Messiah verða skorin av, men ikki fyri seg sjálvan: og fólkið hjá prinsinum, sum skal koma, skal oyðileggja staðin og halgidómin; og endin hará skal vera við eini flóð, og fram at endanum á krígnum eru oyðingar avráddar.

    VD Men táið tær 62 vikurnar eru umlidnar, skal hin Salvaði verða fyribeindur og einki hava; og staðurin og halgidómurin skulu verða lagdir í oyði av fólki eins høvdinga, sum kemur; endin á tí er revsidómsflóð, og líka til endan er ófriður; oyðing er óvikiliga avgjørd.

    JD Eftir teimum seksti og tveimum vikunum skal ein salvaður verða oyddur uttan at hava gjørt nakað til sakar; og saman við høvdinganum skulu borgin og halgidómurin farast; við vatnflóð kemur síðsta nosið; alt til enda skal bardagi ganga á, oyðing, sum er fast avrádd.

    DK1740 Men efter de to og tresindstyve Uger skal Christus udryddes, og [der skal] Ingen [være] for ham**: og en Fyrstes Folk, so kommer, skal fordærve Staden og Helligdommen, og Enden derpå [skal komme som] med et Vandskyl, og indtil  Krigens Ende ere Ødelæggelser bestemte.  

    SV1873 Och efter de två och sextio veckor skall Christus dödad varda, och de skola icke vilja honom; och ett Förstans folk skall komma, och förstöra staden och helgedomen, så att det skall blifva ändadt, såsom igenom en flod, och efter stridena skall det öde blifva.

  • Hósea 3:1

    KJB Then said the LORD unto me, Go yet, love a woman beloved of her friend, yet an adulteress, according to the love of the LORD toward the children of Israel, who look to other gods, and love flagons of wine.

    FKJ Tá segði HARRIN við meg, Far aftur, og elska kvinnu, hátt elskað av sínum vini, enn eina horinnu, samsvarandi kærleika HARRANS móti Ísraels børnum, sum hyggja til aðrar gudar, og elska karaflur av víni.

    VD HARRIN segði við meg: »Far uppaftur og elska kvinnu, ið er elskað av vini sínum og kortini drívur hor – eins og HARRIN elskar Ísraelsmenn, men teir venda sær til aðrar gudar og elska rosinukøkur

    JD Og Harrin segði við meg: »Far aftur og elska konu, sum elskar annan mann og er ótrúgv, eins og Harrin elskar Ísraelsmenn, tó at teir víkja at øðrum gudum og hava tokka í vínberjakøkum

    DK1740 Og Herren sagde til mig: gak endnu [og] elsk en Qvinde, som din Næste haver elsket, og som har bedrevet Hoer, efter den Kierlighed, som Herren haver til Israels Børn, og de vendte [dog] Ansigted til fremmede Guder og elskede Viinflaskerne.

    SV1873 Och HERREN sade till mig; Gack än en gång bort, och älska den bolerska och horiska qvinnona; såsom HERREN älskar Israels barn, och de vända sig likväl till främmande gudar, och bola för en kanno vins skull.

  • Hósea 10:1

    KJB Israel is an empty vine, he bringeth forth fruit unto himself: according to the multitude of his fruit he hath increased the altars; according to the goodness of his land they have made goodly images.

    FKJ Ísrael er eitt tómt víntræ, hann ber fram sjálvum sær frukt: samsvarandi fjøldini av sínum fruktum hevur hann økt um altarini; samsvarandi góðskuni av hansara landi hava teir gjørt frálíkar myndir.

    VD Ísrael var víntræ, ið vaks væl, og sum bar ávøkst; tess meiri ávøkst hann bar, tess fleiri altar reisti hann; tess betur landi hansara gekst, tess vakrari merkissteinar gjørdi hann sær.

    JD Ísrael var gróðurmikil vínviður, sum bar sín ávøkst; men sum ávøkstur hansara nørdist, fjølgaðust eisini altar hans; sum vælferð landsins vaks, tess fleiri steinsúlur fekk tað.

    DK1819 Israel er et afplukket Viintræ, hans Frugt ligner ham selv; efter sin frugts Mangfoldighed formerede han Alterne, eftersom det [gik] hans Land vel, [saa] smykkede de Støtterne.

    SV1873 Israel är ett onyttigt vinträ vorden, hans frukt är ock alltså; så mycken frukt som han hafver, så mång altare gör han; der landet aldrabäst är, der sikta de aldraskönesta kyrkor.

  • Hósea 11:12

    KJB Ephraim compasseth me about with lies, and the house of Israel with deceit: but Judah yet ruleth with God, and is faithful with the saints.

    FKJ Ephraim umringar meg umkring við lygnum, og Ísraels hús við sviki: men Judah ríkir enn við Guði, og er trúfastur við teimum heilagu.

    VD (12:1) Efra’im hevur kringsett Meg við lygn, og hús Ísraels við sviki; og Juda stendur enn Gudi ímóti, hinum trúfasta Heilaga.

    JD (12:1) Meg umringar Efraim við lygnum, Ísraels hús við svikum. Júda tekkir ikki Guð; við skøkjum kemur hann í hóslag.

    DK1819 (12:1) Efraim har omringet mig med Løgn, og Israels Huus med Svig; men Juda regierer endnu med Gud og er trofast med de hellige.

    SV1873 Uti Ephraim är allstädes afguderi emot mig, och i Israels hus falsk Gudstjenst; men Juda håller sig ännu fast intill Gud, och till den rätta heliga Gudstjensten.

  • Micah 5:2

    KJB But thou, Bethlehem Ephratah, though thou be little among the thousands of Judah, yet out of thee shall he come forth unto me that is to be ruler in Israel; whose goings forth have been from of old, from everlasting.

    FKJ Men tú, Bethlehem Ephratah, tó at tú veri teg lítil millum Judah túsundir, út úr tær skal hann koma fram hjá mær sum eigur at vera stjórnari í Ísrael; hvørs útfaringar hava verið frá úr forðum, frá ævigtvarandi.

    VD (5:1) Men tú Betlehem, Efrata, sum so lítið hevur at týða til at vera millum túsund Juda! Úr tær skal ein ganga Mær út, sum skal vera høvdingi Ísraels. Uppruni Hansara er úr forðum, frá fortíðardøgum.

    JD (5:1) Men tú, Betlehem Efrata, eina minst av Júda túsundum, frá tær skal tó koma hann, sum høvdingi skal vera yvir Ísrael; frá forðum er upphav hans, frá ævinleikans døgum;

    DK1819 (5:1) Og nu, Bethlehem Efrata, liden til at være iblandt Judas Tusinder! af dig skal udgaa mig een til at være Hersker over Israel, og hans Udgange ere fra fordum, fra Evigheds Dage.

    SV1873 Och du BethLehem Ephrata, som liten äst ibland de tusende i Juda; utaf dig skall mig den komma som i Israel en Herre vara skall; hvilkens utgång varit hafver af begynnelsen, och af evighet.