Nýggja Testamenti

  • Markus 11:10

    KJB Blessed be the kingdom of our father David, that cometh in the name of the Lord: Hosanna in the highest.

    FKJ Vælsignað veri kongadømi faðirs okkara Dávids, sum kemur í navni Harrans: Hosanna í tí hægsta.

    VD Signað veri ríki Dávids, faðirs okkara, sum kemur! Hosianna á hæddini!«

    JD Vælsignað veri hitt komandi ríki faðirs várs Dávids! Hosianna í hægsta himli!«

    DK1819 Velsignet være vor Fader Davids Rige, som kommer i Herrens Navn! Hosanna i det Høieste!

    SV1873 Välsignad vare vårs faders Davids rike, som kommer i Herrans Namn; Hosianna i höjdene!

  • Markus 12:33

    KJB And to love him with all the heart, and with all the understanding, and with all the soul, and with all the strength, and to love his neighbour as himself, is more than all whole burnt offerings and sacrifices.

    FKJ Og at elska hann við øllum hjartanum, og við øllum skilinum, og við allari sálini, og við allari styrkini, og at elska sín næsta sum sjálvan seg, er meiri enn øll heil brennioffur og sláturoffur.

    VD Og at elska Hann av øllum hjarta sínum, av øllum viti sínum og av allari styrki síni, og at elska næsta sín sum seg sjálvan – tað er meiri enn øll brennioffur og sláturoffur.«

    JD Og at elska hann av øllum hjarta og av øllum viti og av øllum mátti, og at elska næsta sín sum sjálvan seg, tað er nógv meiri enn øll brennioffur og sláturoffur.«

    DK1819 Og at elske ham ef ganske Hjerte og af ganske Forstand og af ganske Sjæl og af ganske Styrke, og at elske sin Næste ligsom sig selv, er mere end alle Brændoffere og Slagtoffere.

    SV1873 Och att älska honom af allt hjerta, och af allt förstånd, och af allo själ, och af allo magt, och älska sin nästa som sig sjelf, det är mer än bränneoffer, och all offer.

  • Markus 13:14

    KJB But when ye shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, standing where it ought not, (let him that readeth understand,) then let them that be in Judaea flee to the mountains:

    FKJ Men tá ið tit síggja andstygd oyðingarinnar, talað um av Dánieli propheti, standa har hon ikki átti, (hann, ið lesur, hann skilji,) tá lat tey, sum verði í Judæu, flýggja til fjallanna:

    VD Men táið tit síggja viðurstygd oyðingarinnar standa, har hon ikki átti at staðið – tann, ið lesur tað, gevi tí gætur! – skulu tey, sum í Judea eru, flýggja í fjøllini;

    JD Men tá ið tit síggja andstygd oyðingarinnar standa har, sum hon ikki átti at staðið – tann, ið hetta lesur, hann gevi tí gætur – tá rými tey, sum eru í Júdeu, til fjals.

    DK1819 Men naar I see Ødelæggelsens Vederstyggelighed, om hvilken Propheten Daniel har talet, at staae, hvor den ikke bør, (hvo det læser, han give agt derpaa!) da flye til Bjergene de, som ere i Judæa;

    SV1873 Men då I fån se förödelsens styggelse, deraf sagdt är genom Propheten Daniel, ståndandes der det icke skall; (den det läs, han förstå det) de som då äro i Judeen, de fly upp på bergen.

  • Markus 14:10

    KJB And Judas Iscariot, one of the twelve, went unto the chief priests, to betray him unto them.

    FKJ Og Judas Iscarjot, ein av teimum tólv, fór til teir fremstu prestarnar, at svíkja hann til teirra.

    VD Judas Iskariot, ein av hinum tólv, fór nú til høvuðsprestarnar at geva Hann í vald teirra.

    JD Og Judas Iskarjot, ein av teimum tólv, fór til høvuðsprestarnar til tess at geva hann upp í hendur teirra.

    DK1819 Og Judas Ischariotes, een af de Tolv, gik hen til de Ypperstepræster for at forraade ham til dem.

    SV1873 Och Judas Ischarioth, en af de tolf, gick bort till de öfversta Presterna, på det han skulle förråda honom dem i händer.

  • Markus 14:22

    KJB And as they did eat, Jesus took bread, and blessed, and brake it, and gave to them, and said, Take, eat: this is my body.

    FKJ Og sum teir ótu, tók Jesus breyð, og vælsignaði, og breyt tað, og gav teimum, og segði, Takið, etið: hetta er likam mítt.

    VD Meðan teir nú ótu, tók Hann breyð, signaði og breyt tað, gav teimum tað og segði: »Takið hetta! Hetta er likam Mítt.«

    JD Og meðan teir fingu sær at eta, tók hann breyð, vælsignaði og breyt tað og gav teimum tað og segði: »Fáið tykkum, hetta er likam mítt!«

    DK1819 Og der de aade, tog Jesus Brødet, velsignede og brød det, og gav dem og sagde: tager, æder; dette er mit Legeme.

    SV1873 Och vid de åto, tog Jesus brödet; tackade, och bröt det, och gaf dem, och sade: Tager, äter, detta är min lekamen;