• Orðtøkini 19:18

    KJB Chasten thy son while there is hope, and let not thy soul spare for his crying.

    FKJ Aga son tín, meðan vón enn er, og lat ikki tína sál eira vegna hansara grát.

    VD Tykta son tín, tí enn er vón – annars stílar tú eftir at volda deyða hansara!

    JD Aga tú son tín, tí at enn er vón, men hav ikki hug at drepa hann.

    DK1740 Tugt din Søn, medens der er Forhaabning; men ophøi ikke din Siel, til at dræbe ham.

    SV1873 Tukta din son, medan något hopp är; men låt icke dina själ dragas till att döda honom;

  • Orðtøkini 25:23

    KJB The north wind driveth away rain: so doth an angry countenance a backbiting tongue.

    FKJ Norðanvindurin rekur burtur regn: so ger eisini ein firtin ásjón eina bakbítandi tungu.

    VD Høgætt føðir regn, og tunga, sum teskar í loyndum, voldir súrt andlit.

    JD Norðanvindurin føðir regn, og sley í loyndum illfrýnt andlit.

    DK1740 Nordenveir kan føde en Regn [af sig], og en Tunge, [som taler] i Skiul, et forvendt Ansigt.

    SV1873 Nordanväder gör storm, och en hemlig tunga gör ett oblidt ansigte.

  • Orðtøkini 26:22

    KJB The words of a talebearer are as wounds, and they go down into the innermost parts of the belly.

    FKJ Orðini hjá søgubera eru eins og sár, og tey fara niður í innastu partar av búkinum.

    VD Orð útspillarans eru sum leskiligur rættur; tey glíða væl niður – inn í hjartadýpið.

    JD Baktalarans orð eru eins og góðgæti, og tey ganga væl niður í búkin.

    DK1740 En Bagvaskers Ord ere som Slag, og de fare ned i inderste Bug.

    SV1873 Klaffarens ord äro såsom hugg, och de gå igenom hjertat.

  • Esaiah 12:2

    KJB Behold, God is my salvation; I will trust, and not be afraid: for the LORD JEHOVAH is my strength and my song; he also is become my salvation.

    FKJ Sí, Guð er mín frelsa; eg vil troysta, og ei vera ræddur: tí at HARRIN JEHÓVAH er mín styrki og mín songur; hann er eisini vorðin mín frelsa.

    VD Gud er frelsa mín; eg eri tryggur og óttist ikki, tí Harrin HARRIN er styrki og lovsongur mín, og Hann varð mær til frelsu!«

    JD Sí, Guð er frelsa mín, eg eri ekkaleysur og óttist ikki, tí at Harrin er máttur og lovsongur mín, og hann varð mær frelsa.«

    DK1740 See, Gud er min Salighed, jeg vil være tryg og ikke frygte; thi den Herre, Herre er min Styrke og Psalme, og er bleven mig til Salighed.

    SV1873 Si, Gud är min helsa; jag är säker, och fruktar mig intet; ty \Herren Gud\ är min starkhet och min psalm, och är min helsa.

  • Esaiah 14:12

    KJB How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations!

    FKJ Hvør ert tú fallin frá himni, O Lucifer, sonur morgunsins! hvør ert tú høgdur niður til jørðina, sum veiktirt tjóðirnar!

    VD Nei, at tú falst av himli, lýsandi morgunstjørna! Nei, at tú vart feldur til jarðar, fólkakúgari tín!

    JD Á, hvør ert tú fallin av himni, tú ljómandi morgun­stjørna, rindur til jarðar, tú kúgari alra tjóða!

    DK1819 Hvorledes er du falden af Himmelen, du Morgenstierne, du Morgenrødens Søn? [hvorledes] er du nedhuggen til Jorden, du, som svækkede Hedningerne?

    SV1873 Huru äst du af himmelen fallen, du sköna morgonstjerna? Huru äst du till jordena fallen, du som försvagade Hedningarna?