Guð

  • Opinbering Jóhannesar 14:5

    KJB And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God.

    FKJ Og í teirra munni fanst einkið fals: tí at teir eru uttan feil frammanfyri hásæti Guðs.

    VD Í munni teirra er eingin lygn funnin – teir eru ólastandi.

    JD Og í munni teirra var eingin lygn at finna; tí at teir eru lýtaleysir.

    DK1819 og i deres Mund er ikke funden Svig; thi de ere ustraffelige for Guds Throne.

    SV 1873 Och i deras mun är intet svek funnet; ty de äro utan smitto, för Guds stol.

    Victors og Dahls týðingar mangla: frammanfyri hásæti Guðs

  • Opinbering Jóhannesar 20:9

    KJB And they went up on the breadth of the earth, and compassed the camp of the saints about, and the beloved city: and fire came down from God out of heaven, and devoured them.

    FKJ Og teir fóru niðan á breidd jarðarinnar, og umringaðu leirin hjá teimum heilagu íkring, og hin elskaða stað: og eldur kom niður frá Guði úr himni, og slúkaði teir upp.

    VD Teir komu eftir jørðini, so víð sum hon var, og kringsettu tilhald hinna heilagra og hin elskaða stað. – Men eldur fall niður av himli og oyddi teir.

    JD Og teir hildu niðan á jarðarinnar víða vøll og kringsettu herbúðir teirra heilagu og staðin hin elskaða. Og eldur fell niður av himni og oyddi teir.

    DK1819 Og de droge frem over Jordens Flade og omringede de Helliges Leir og den elskede Stad, og Ild nedfaldt af Himmelen fra Gud, og fortærede dem.

    SV1873 Och de gåfvo sig upp på jordenes bred het, och kringhvärfde helgonens lägre, och den älskeliga staden; och neder af himmelen for eld af Gudi, och förtärde dem.

    Victors og Dahls týðingar mangla: frá Guði

  • Opinbering Jóhannesar 21:4

    KJB And God shall wipe away all tears from their eyes; and there shall be no more death, neither sorrow, nor crying, neither shall there be any more pain: for the former things are passed away.

    FKJ Og Guð skal turka burtur øll tár frá eygum teirra; og eingin deyði skal vera meira, eiheldur sorg, ella grátur, eiheldur skal nøkur pína vera meira: tí hinir fyrru lutir eru gingnir undir.

    VD Hann skal turka hvørt tár av eygum teirra; deyðin skal ikki vera longur, og hvørki sorg, skríggj ella pína skal vera longur – tí hitt fyrra er farið.«

    JD Og hann skal turka hvørt tár av eygum teirra, og deyðin skal ikki longur vera til, ikki heldur sorg, ikki heldur skríggj, ikki heldur pínsla skal longur vera til; tí at hitt fyrra er farið.«

    DK1819 Og Gud skal aftørre hver Taare af deres øine, og Døden skal ikke være mere, ei heller Sorrig, ei heller Skrig, ei heller Pine skal være mere; thi det Første er veget bort.

    SV1873 Och Gud skall aftorka alla tårar af deras ögon, och ingen död skall sedan vara; icke heller gråt, icke heller rop, icke heller någor värk varder mer; ty det första är förgånget.

    Victors og Dahls týðingar broyta: Guð -> Hann / hann