Skriftin

Genesis

  • Genesis 12:19

    KJB Why saidst thou, She is my sister? so I might have taken her to me to wife: now therefore behold thy wife, take her, and go thy way.

    FKJ Hví segðirt tú, Hon er systir mín? so eg kundi havt tikið hana til mín til konu: nú tessvegna, sí konu tína, tak hana, og far tín veg.

    VD Hví segði tú, at hon var systir tín, so at eg tók hana til konu? Hygg, her hevur tú konu tína! Tak hana og far!«

    JD Hví segði tú, at hon var systir tín, so at eg tók hana til konu? Her hevur tú nú konu tína! Far við henni!«

    DK1819 hvorfor sagde du: hun er min Søster? og jeg tog hende mig til Hustru; og nu see, der er din Hustru, tag [hende] og gak.

    SV1873 Hvi sade du, att det var din syster? Fördenskull ville jag taga mig henne till hustru. Och si, nu hafver du här dina hustru, tag henne och gack.

  • Genesis 22:8

    KJB And Abraham said, My son, God will provide himself a lamb for a burnt offering: so they went both of them together.

    FKJ Og Ábraham segði, Sonur mín, Guð vil skaffa seg sjálvan eitt lamb til brennioffur: so teir fóru báðir teirra saman.

    VD Ábraham svaraði: »Gud skal sjálvur síggja til at fáa Sær lambið til brenniofrið, sonur mín!« So fylgdust teir báðir.

    JD Ábraham svaraði: »Guð man sjálvur finna sær lambið til brennioffurið, sonur mín.« Og so gingu teir aftur báðir saman.

    DK1819 Og Abraham sagde: Gud skal selv udse sig Lammet til Brændofferet, min Søn; saa gik de begge tilsammen.

    SV1873 Abraham svarade: Gud förser väl fåret, min son, till bränneoffret: Och de gingo både tillsamman.

    (Joh 1:29 FKJ) Tann næsta dagin sær Jóhannes Jesus koma til sín, og sigur, Sí Guðs Lambið, sum tekur burtur synd heimsins.

    (Joh 1:36 FKJ) Og hann hyggur á Jesus, sum hann gekk, og sigur, Sí Guðs Lambið!

    (1Ti 3:16 FKJ) Og uttan stríðsmál, mikil er loyndardómur gudiligleikans: Guð varð tilkennargivin í kjøtinum, rættvísgjørdur í Andanum, sæddur av einglum, prædikaður Heidningunum, trúðin á í heiminum, móttikin upp inn í dýrd.

Bíbliuorð

Amen anda Andin av bein blóð botnleys brøður byrjanini børn Christ deyður doyptir drepsóttir eingil einglarnar eygum faringar fram Faðirin Faðir vár bønin frelsa fremri frá fyri okkum fyrstiføddi førdur fram føsta gekk út grát grøðing gudar Guð Harrin hav teg undan heilag heldømiligar helviti herviligir himni hjarta hondum hordómur hyklarar ikki JEHÓVAH Jesus karaflur av víni kjøt kundi Lucifer lívsins bók lýða Meistari Menniskjusonurin Messiah munni myrðir nýggja okkara okkum opinlýsliga orð oyddur prophet pínslaðir rekur burt rødd sannleikin sjálvt skornir av skriftirnar snaraði sodomitar Sonur Guðs stendst sál sár Sátan tráin trúfastur trúgva ikki tykkara tykkum tænari tómt um umvendandi umvendingar uttan grund vinaligan vinningur við hinar vondu [*] Ísrael átti ævigt ævir í íhugi ólýdni

Gleðiboðskapurin:

1 HARAFTURAT, brøður, so kunngeri eg tykkum gleðiboðskapin, hvønn eg prædikaði tykkum, hvørjum tit eisini hava tikið við, og í hvørjum tit standa; 

2 Við hvørjum eisini tit eru frelstir, um tit haldi í minni hvat eg prædikaði tykkum, uttan so tit havi trúð til einkiðs. 

3 Tí at eg avhendi tykkum fyrst av øllum tað, sum eg eisini tók ímóti, hvussu ið Christus doyði fyri okkara syndir samsvarandi skriftunum; 

4 Og at hann varð grivin, og at hann reis upp aftur triðja dagin samsvarandi skriftunum:

1. Cor. 15:1-4
Ávaring í Judas 1:7

Enntá sum Sodoma og Gomorrha, og staðirnir íkring teir á líkan hátt, gevandi seg sjálvar yvir til siðloysis, og farandi eftir fremmandum kjøti, eru settir fram til eitt fyridømi, líðandi revsidómin av ævigum eldi.