Skriftin

Nýggja Testamenti

  • Opinbering Jóhannesar 13:8

    Og allir teir, sum á jørðini búgva, skulu tilbiðja hann, hvørs nøvn ikki eru skrivað í lívsins bók hjá Lambinum, sum varð slátrað frá grundlegging veraldarinnar.

  • Openbering Jóhannesar 13:16

    KJB And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads:

    FKJ Og hann veldur øllum, bæði smáum og miklum, ríkum og fátøkum, fríum og trælum, at móttaka eitt merki í sína høgru hond, ella í síni ennir:

    VD Tað fær øll, bæði smá og stór, bæði rík og fátæk, bæði fræls og trælir, at lata seta sær merki á høgru hond ella á pannuna,

    JD Og tað fær allar, bæði smáar og stórar, bæði ríkar og fátækar, bæði frælsar og trælar til at seta sær merki á høgru hond sína ella á enni sítt,

    DK1819 Og det gjør, at der gives Alle, baade Smaa og Store, baade Rige og Fattige, baade Frie og Trælle, et Mærke i deres høire Haand eller i deres Pande;

    SV1873 Och det lät alla, små och stora, rika och fattiga, fria och tjenare, taga vedertecken uti deras högra hand, eller på deras anlete;

  • Opinbering Jóhannesar 14:5

    KJB And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God.

    FKJ Og í teirra munni fanst einkið fals: tí at teir eru uttan feil frammanfyri hásæti Guðs.

    VD Í munni teirra er eingin lygn funnin – teir eru ólastandi.

    JD Og í munni teirra var eingin lygn at finna; tí at teir eru lýtaleysir.

    DK1819 og i deres Mund er ikke funden Svig; thi de ere ustraffelige for Guds Throne.

    SV 1873 Och i deras mun är intet svek funnet; ty de äro utan smitto, för Guds stol.

    Victors og Dahls týðingar mangla: frammanfyri hásæti Guðs

  • Opinbering Jóhannesar 14:14

    KJB And I looked, and behold a white cloud, and upon the cloud one sat like unto the Son of man, having on his head a golden crown, and in his hand a sharp sickle.

    FKJ Og eg hugdi, og sí eitt hvítt skýggj, og á skýnum sat ein, líkur Menniskjusyninum, og hevði á sínum høvdi gylta krúnu, og í síni hond ein hvassan akurknív.

    VD Nú fekk eg at síggja hvítt skýggj; á skýnum sat ein, ið líktist menniskjasyni; hann hevði gullkrúnu á høvdinum og hvassan akurknív í hondini.

    JD Og eg sá, og sí: Hvítt skýggj, og á skýinum sat ein, líkur menniskjusyni, og hann hevði gullkrúnu á høvdinum, og í hondini hvassan akurknív.

    Gev gætur: the Son of man = Menniskjusonurin = Jesus Christus

  • Opinbering Jóhannesar 15:3

    KJB And they sing the song of Moses the servant of God, and the song of the Lamb, saying, Great and marvellous are thy works, Lord God Almighty; just and true are thy ways, thou King of saints.

    FKJ Og teir syngja song Mósesar, tænara Guðs, og song Lambsins, sigandi, Mikil og undrunarverd eru tíni verk, Harri Guð Almáttugur; rættlátir og sannir eru tínir vegir, tú Kongur hjá heilagum.

    VD Tey sungu song Mósesar, tænara Guds, og song lambsins; tey søgdu: »Stór og undurfull eru verk Tíni Harri Gud, Tú Alvaldi! Rættvísir og sannir eru vegir Tínir, Tú kongur tjóðanna!

    JD Og teir sungu song Mósesar, tænara Guðs, og song lambsins, og søgdu: »Stórir og undurfullir eru gerningar tínir, Harrin Guð, tú alvaldi. Rættvísir og sannir eru vegir tínir, tú kongur fólkanna!

    DK1819 Og de sang Mose, den Guds Tjeners, Sang, og Lammets Sang, sigende: store og forunderlige ere dine Gjerninger, Herre, Gud, du Almægtige! Retfærdige og sande ere dine Veie, du de Helliges Konge!

    SV1873 Och de söngo Mose, Guds tjenares, sång, och Lambsens sång, sägande: Stor och underlig äro din verk, Herre Gud allsvåldig; rättfärdige och sanne äro dine vägar, du helgonens Konung.

    Victors og Dahls týðingar broyta: heilagum -> tjóðanna / fólkanna

Bíbliuorð

afturrekingar Amen anda Andin av bein blóð botnleys brøður byrjanini børn Christ deyður doyptir drepsóttir edik eingil einglarnar eygum faringar fram Faðirin Faðir vár bønin frelsa frá fyrstiføddi førdur fram føsta gekk út grát grøðing gudar Guð Harrin hav teg undan heilag heldømiligar helviti hennara herviligir himni hjarta hondum hordómur hyklarar ikki JEHÓVAH Jesus karaflur av víni kjøt kundi Lucifer lívsins bók lýða Meistari Menniskjusonurin Messiah munni myrðir nýggja okkara okkum opinlýsliga orð oyddur prophet pínslaðir rekur burt rødd sannleikin sjálvt snaraði sodomitar Sonur Guðs stendst sál sár Sátan tráin trúfastur trúgva ikki tykkara tykkum tænari tíma tómt um umvendandi umvendingar uttan grund vinarligan vinningur við hinar vondu [*] Ísrael átti ævigt ævir í íhugi ólýdni

Gleðiboðskapurin:

1 HARAFTURAT, brøður, so kunngeri eg tykkum gleðiboðskapin, hvønn eg prædikaði tykkum, hvørjum tit eisini hava tikið við, og í hvørjum tit standa; 

2 Við hvørjum eisini tit eru frelstir, um tit haldi í minni hvat eg prædikaði tykkum, uttan so tit havi trúð til einkiðs. 

3 Tí at eg avhendi tykkum fyrst av øllum tað, sum eg eisini tók ímóti, hvussu ið Christus doyði fyri okkara syndir samsvarandi skriftunum; 

4 Og at hann varð grivin, og at hann reis upp aftur triðja dagin samsvarandi skriftunum:

1. Cor. 15:1-4
Ávaring í Judas 1:7

Enntá sum Sodoma og Gomorrha, og staðirnir íkring teir á líkan hátt, gevandi seg sjálvar yvir til siðloysis, og farandi eftir fremmandum kjøti, eru settir fram til eitt fyridømi, líðandi revsidómin av ævigum eldi.