
-

Hebrearar 10:12

-

Hebrearar 10:34
KJB For ye had compassion of me in my bonds, and took joyfully the spoiling of your goods, knowing in yourselves that ye have in heaven a better and an enduring substance.
FKJ Tí at tit høvdu samkenslu við mær í mínum bondum, og tóku gleðiliga ræningina av tykkara góðsi, vitandi í tykkum sjálvum, at tit hava í himni eina betri og eina varandi fæogn.
VD Bæði høvdu tit samkenslu við fangunum, og tit bóru tað við gleði, um tað, ið tit áttu, varð rænt – tit vitstu jú, at tit sjálv áttu betri ogn, eina, sum verður varandi.
JD Tí at bæði høvdu tit samkenslu við fangunum og tóku tit tað við gleði, at ognir tykkara vórðu rændar frá tykkum, við tað at tit vistu, at tit sjálvir áttu eina betri og varandi ogn.
DK1819 Thi baade have I Medlidenhed med mine Baand, og I skikkede Eder med Glæde deri, atman røvede Eders Gods, vidende, at I have i Eder selv et bedre og blivende Gods i Himlene.
SV1873 Ty I hafven delaktige varit af de bedröfvelser, som af minom bojom gingo, och med fröjd lidit edra ägodelars försköfling, vetandes att I när eder sjelfva bättre och blifvande ägodelar hafven i himmelen.
Victors og Dahls týðingar mangla: í himni
Victors og Dahls týðingar broyta: við mær í mínum bondum -> við fangunum -

Hebrearar 10:39
KJB But we are not of them who draw back unto perdition; but of them that believe to the saving of the soul.
FKJ Men vit eru ikki av teimum ið havast undan, til undirgangs; men av teimum sum trúgva, til sálarfrelsu.
VD Tó, vit eru ikki av teimum, ið sigast undan – til fortaping – men av teimum, ið trúgva – sálini til frelsu.
JD Men vit eru ikki teir, sum berast undan, til glatanar, men teir, sum trúgva, til sálarhjálpar.
DK1819 Men vi ere ikke af dem, som unddrage sig til deres Fordærvelse, men af dem, som troe til Sjælens Frelse.
SV1873 Men vi ärom icke de, som oss undandrage till förtappelse; utan af dem som tro, och frälsa själena.
Dahls týðing broytir: sálarfrelsu -> sálarhjálpar
-

Hebrearar 11:11
KJB Through faith also Sara herself received strength to conceive seed, and was delivered of a child when she was past age, because she judged him faithful who had promised.
FKJ Við trúgv fekk eisini sjálv Sára styrki til at ala sáð, og varð loyst frá barni, tá ið hon var yvir aldur, tí hon dømdi hann at vera trúgvan sum hevði fyrijáttað.
VD Við trúgv fekk eisini Sára kraft at grunda ætt, tóat hon var farin um tann aldur; tí hon roknaði Hann trúfastan, sum hevði lovað tað.
JD Við trúgv fekk eisini sjálv Sára kraft til at barnast, og tað tó at hon var komin yvir tann aldur, tí at hon helt tann trúfastan, sum hevði fyrijáttað tað.
DK1819 Formedelst Tro fik selv Sara Kraft til at undfange, og fødte over Hendes Alders Tid; thi hun agtede ham at være trofast, som havde lovet det.
SV1873 Genom trona fick ock Sara kraft till att afla, och födde öfver sin ålders tid; ty hon höll honom trofastan, som det lofvat hade.
Victors og Dahls týðingar mangla: og varð loyst frá barni
-

Hebrearar 11:37
KJB They were stoned, they were sawn asunder, were tempted, were slain with the sword: they wandered about in sheepskins and goatskins; being destitute, afflicted, tormented;
FKJ Teir vórðu steinaðir, teir vórðu sagaðir sundur, vórðu freistaðir, vórðu vignir við svørði: teir reikaðu um í seyðaskinnum og geitaskinnum; vóru neyðstaddir, nívdir, pínslaðir;
VD tey vórðu steinað, sagað sundur, freistað, dripin við svørði; tey gingu um í seyðaskinnum og geitaskinnum; tey liðu neyð, trongd, ringa viðferð
JD teir vórðu steinaðir, teir vórðu sagaðir sundur, teir vórður freistaðir, teir vórðu dripnir við svørði, teir flakkaðu um í seyðaskinnum og geitaskinnum, neyðstaddir, attrongdir, illa viðfarnir, –
DK1819 de bleve stenede, gjennemsavgede, fristede, henrettede med Sværd, gik omkring i Faare- og Gedeskind, lidende Mangel, betrængte, mishandlede,
SV1873 Vordo stenade, sönderhuggne, genomstungne, döde för svärd; hafva gångit i fårskinn och getskin, fattige, trängde, bedröfvade;
VD, JD, SV1873, DK1819 broyta: pínslaðir -> ringa viðferð / illa viðfarnir / mishandlede / bedröfvade
Bíbliuorð
Amen anda Andin av bein blóð botnleys brøður byrjanini børn Christ deyður doyptir drepsóttir eingil einglarnar eygum faringar fram Faðirin Faðir vár bønin frelsa fremri frá fyri okkum fyrstiføddi førdur fram føsta gekk út grát grøðing gudar Guð Harrin hav teg undan heilag heldømiligar helviti herviligir himni hjarta hondum hordómur hyklarar ikki JEHÓVAH Jesus karaflur av víni kjøt kundi Lucifer lívsins bók Meistari Menniskjusonurin Messiah munni myrðir nýggja okkara okkum opinlýsliga orð oyddur prophet pínslaðir rekur burt rødd sannleikin sjálvt skornir av skriftirnar snaraði sodomitar Sonur Guðs stendst sál sár Sátan tráin trúfastur trúgva ikki tykkara tykkum tænari tíma tómt um umvendandi umvendingar uttan grund vinaligan vinningur við hinar vondu [*] Ísrael átti ævigt ævir í íhugi ólýdni
Gleðiboðskapurin:
1 HARAFTURAT, brøður, so kunngeri eg tykkum gleðiboðskapin, hvønn eg prædikaði tykkum, hvørjum tit eisini hava tikið við, og í hvørjum tit standa;
2 Við hvørjum eisini tit eru frelstir, um tit haldi í minni hvat eg prædikaði tykkum, uttan so tit havi trúð til einkiðs.
3 Tí at eg avhendi tykkum fyrst av øllum tað, sum eg eisini tók ímóti, hvussu ið Christus doyði fyri okkara syndir samsvarandi skriftunum;
4 Og at hann varð grivin, og at hann reis upp aftur triðja dagin samsvarandi skriftunum:1. Cor. 15:1-4

Ávaring í Judas 1:7
Enntá sum Sodoma og Gomorrha, og staðirnir íkring teir á líkan hátt, gevandi seg sjálvar yvir til siðloysis, og farandi eftir fremmandum kjøti, eru settir fram til eitt fyridømi, líðandi revsidómin av ævigum eldi.


